De pers over Ed Baatsen

“ Ed Baatsen heeft vooral een mooi album gemaakt. Mooi in elk opzicht. Het is mooi gespeeld, mooi gecomponeerd en mooi opgenomen. De titel van de cd komt geheel tot zijn recht.

Dit is een innige cd die inderdaad “Up Close and Personal” is en - zo zou ik er aan toe willen voegen - "beautiful".

(Bart Hollebrandse in Jazzflits)

 

"..Mooi gespeeld, mooi gecomponeerd en ook nog eens mooi opgenomen..."

(Jazz uit de Platenkast)

"..ingetogen, lyrisch en bedachtzaam pianospel..'
"..Up Close & Personal verdient aandachtige luisteraars om de schoonheid van dit recital te genieten.."
(Klaas Koopman in Pianowereld)

"Baatsen maakt gebruik van fraaie harmonieën en akkoordliggingen. Geen stortvloed van noten; het avontuur wordt juist gezocht in het kleine en het fijnzinnige."
(Koen Scherer, Draai om je oren) lees de recensie op internet

Het ligt voor de hand dat een zich serieus nemende musicus met zijn muziek zo dicht mogelijk bij zijn eigen persoon wil blijven. Bij Ed Baatsen is dit zeker het geval en daarom is de titel ‘Up Close And Personal’ niet alleen toepasselijk, maar ook treffend. Zijn nieuwe cd is zijn eerste solo-album en daarop laat de pianist met losse hand horen hoe mooi een piano kan klinken als de bespeler ervan maar bij zichzelf blijft.

‘Up Close And Personal’ bevat elf eigen stukken. Zes zijn ter plekke ontstaan, instant composing heet die werkwijze, met dank aan Misha Mengelberg. Eén van die improvisaties is getiteld ‘The Impressionist’ en daarmee dekt Ed Baatsen zich toe met een vlag die álle lading van het album dekt. Want deze cd is tot stand gekomen vanuit het hart, niet vanuit de rede. Of de elf composities nu onder de noemer ‘gecomponeerd’ of ‘geïmproviseerd’ vallen, uit alles spreekt het gemoed van Ed Baatsen. De pianist, die onder andere deel uitmaakt van Special Delivery, laat zichzelf in zijn zelfgekozen eenzaamheid volledig gaan, geeft zich doodeerlijk over aan zijn muziek, die soms twinkelend, dan weer bedachtzaam, uiterst naturel en intrigerend vanaf de toetsen de oren van de luisteraar instroomt.

Waar naar het schijnt solo-albums zichzelf tot in het kwadraat hebben bewezen en daardoor uitgemolken zijn, ziet Ed Baatsen kans, alleen maar door zichzelf te blijven, zijn muziek in elke compositie van de cd zichzelf te laten opbouwen. Met vrije geest, die los van elke frustratie of beklemming die een beroepsmusicus kan voelen, zijn visie laat stromen. Het product daarvan is dat elke noot het persoonlijke stempel van Ed Baatsen meekrijgt; dat die noot ter plekke ontstaat, maar bij het klinken ervan eeuwigheidswaarde meekrijgt. Deze impressionistische aanpak houdt Ed Baatsen van begin tot einde vol en daarom is ‘Up Close And Personal’ van compositie één tot elf intrigerend en altijd beluisterbaar.
Rinus van der Heijden, Jazzenzo lees de recensie op internet


De pers over Special Delivery

“ …de uitgekiende bijdrage van pianist Ed Baatsen-breed uitwaaierende melodielijnen, akkoorden als uit elkaar spattend glas en subtiele dissonante accentjes- voorzien de nummers van contrast”.

(Edo Dijksterhuis/NRC, n.a.v. de cd “Special Delivery”.)

Naar aanleiding van de cd Crossings:
“…wel degelijk de moeite van het beluisteren waard. Mijn advies: draai de cd enkele keren.”

(Hessel Fluitman, Jazzflits)


“Het album staat vol prachtige muziek, weldoordacht, technisch hoogstaand, attractief wat betreft repertoirekeuze, voor Nederland van heel hoog niveau.”

(Rinus van der Heijden, Jazzenzo)

Naar aanleiding van concert in Mechelen(Jazzzolder):
“Fijne thema's, subtiele improvisaties, moderne matenstructuren... en dat alles met veel aanstekelijk plezier gebracht. Een memorabel concert van een groep die we al langer hadden moeten en willen kennen.”

(Gi Leoni, Jassepoes)

Naar aanleiding van eerdere cd’s en concerten:
“..koningen van de uitgestelde climax..”.

(Edo Dijksterhuis, NRC)


“…uniek verschijnsel in de Nederlandse jazzwereld..”.

(Ruud Meijer, AD)


“ ...te goed om te negeren..”.

(Erik van de Berg, Volkskrant)


“..componisten die zo’n spanningsboog op papier kunnen zetten zijn zeldzaam..”.

(Ruud Meijer, AD)